مـــــــــــا تمــــــــــــــام نمـــــــــــــی شویـــــــــم1 - زمزمی از نور
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
سه‌شنبه 6 بهمن‌ماه سال 1388

مـــــــــــا تمــــــــــــــام نمـــــــــــــی شویـــــــــم1


تو راه را گم کرده ای 

و

من خود را ،برادرم ...

                                 درشهری که به جای ستاره ،زور هست 


وبه جای هر درخت،

خنجر ی برپاست ...

                              وقتی جنگ تمام شد ،

                                                              ما تمام نشده بودیم ...

                                                                                                    وامروز در شهر

دیدم که جنگ هنوز هم تمام نشده است ....


امروز درشهر بودم 

شهر زیر آتش تهیه بود 

                                 

درشهر هنوز هم ،همیشه جنگ است ،

یک جنگ تمام عیار ،

وهمه می خواهند برهم سبقت بگیرند؟؟؟؟


جنگی تمام عیار وباتمام یگان هایش ...

                                         پرسنلی ،مخابرات ،تدارکات ،ادوات و....

تمام واحدها رادارد 

جز واحد تعاون ؟؟؟


درشهر همه جا «پای کار » است 

وهمه جا ،«نقطه ی رهایی» ..

                                               و گردان تخریب ،حرف اول را می زند .

وبرای خودش تیپی شده است .


« تیپ تخریب » 

درکار «مین کاشتن » بود   

                                      و     درفکر « همه چیز داشتن » 


درشهر 

آر.پی .جی ها دلارند 

ودلارها ،آر.پی .جی ...

وسوخت جیره بندی است 

وکار «بشکه های فوگاز » را می کند .

حرف ها ،همه «خرج آذر» است 

ومین ها ،همه کاشتنی است 

و                                                     

هیچ کس اهل « خنثی کردن » نیست 

وهمه

از کوچک وبزرگ ومرد وزن -

به شناسایی می روند .

وبی سیم های همراه ،

بیست وچهار ساعته روشن اند ...وآنتن دارند ..

                                                               وشهر همیشه زیر « آتش تهیه » است 

وهمه جا جبهه است 

اما جبهه های نور نیست                   

درجبهه های نور ،آن روزها

همیشه پای کار بودند 

آنانی که عقلشان می رسید 

آن جبهه ها ،

امروز جای مقدسی است  

                                     و         همه به زیارتش می روند 

جبهه های نو راست 

مرکز تلاقی عرش وفرش است 

مهبط ملائکه است ومشهد شهدا 

ودوست داشتنی است 

                                                        وشاید روزی 

شهرها هم 

جای مقدسی شود 

اگر توراه راپیداکنی 

ومن خود را ،برادرم .....



                                                    محمد مهدی هادی