زمزمی از نور

هر وقت در زندگی به در بزرگ رسیدید 
که بر آن یک قفل بزرگ بود 
نترسید و نا امید نشوید!
چون اگر قرار بود باز نشود 
جای آن 
یک دیوار میگذاشتند...

نیت کار نکرده را هم قبول می‌کنند. 

در قیامت هم محاسبه‌ها براساس نیت است. 

حساب نمی‌کنند چند رکعت نماز خواندی. 

چقدر پول دادی؟ 

می‌گویند: نیتت چه بود؟ 

«لِیسْئَلَ الصَّادِقینَ عَنْ صِدْقِهِم‏» 

حتی اگر راست هم گفتیم، 

می‌گویند: انگیزه صداقت شما چه بود؟

حاج آقا قرائتی

داستان کفش‌جفت‌کردن میرزا جواد ملکی، دوربین ملائکه و فحاشی‌های اخلاقی

مرحوم آخوند فاضل اردکانی خیلی با دست بوسیدن مخالف بود، سیدی آمد و به ایشان گفت: شخصی سفارش کرده که از جانب او دستتان را ببوسم، ایشان هم به او و هم به واسطه بد گفت و سخت ناراحت شد. بعدکه غضبش فرو  نشست، گفت: «خدایا، اولاد پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم را ناراحت کردم، دلش را آزردم...» بعد دستش را دراز کرد و گفت: «فلان فلان شده، بیا ببوس! فلان‌فلان شده، دست کسی را که معصیت نکرده (معصوم علیه السلام) را باید بوسید.»

اگر فحاشی‌های ایشان - که به جا واقع می‌شد و بالاتر از موعظه بود ـ گردآوری می‌شد، یک کتاب کرامت و اخلاق بود.

*

آقای بروجردی ـ قدس سره ـ به کسبه و تجار می‌فرمود: در مورد تجارت، استخاره نکنید؛ زیرا اگر زیان دیدید، خیال می‌کنید، استخاره شما را ورشکست کرده است! این گونه افراد نمی‌دانند اگر استخاره نمی‌کردند و اقدام می ‌ردند، چه می‌شد و به چه هلاکت (مالی و جانی) بدتر از آن چه پیش آمده، مبتلا می‌شدند.

*

مرحوم میرزا جواد آقا ملکی و عالم دیگر اهل تبریز در محضر مرحوم ماقانی ـ صاحب کتاب تنقیح المقال - بودند، آقا میرزا جواد - رحمت الله - می‌گوید: نفْسم به من گفت: اگر آن عالم یکی گفت، تو هم باید یکی بگویی! ولی من با خودم گفتم: باید کفش او را جفت کنی! نفْسم ناراحت شد که چطور؟! گفتم: کفش خادمش را هم باید جفت کنی!

*

کتاب «مجمع البحرین» مانند کتاب نهایه نوشته ابن اثیر، و الفائق نوشته زخمشری، در مقام بیان معنوی روایت ـ هرچند با قرائن ـ است. مولف محترم کتاب «کفائةالاثر فی‌النصوص علی الائمه الاثنی عشر» خوب روایات را جمع کرده است.

این از مصائب شیعه است که بزرگان ما سرمایه‌های علمی را با چه زحماتی تهیه نموده و در اختیار ما گذاشته‌اند، ولی ما عرضه و همت آن را نداریم که از آنها نگهداری کنیم و چاپ و تکثیر نماییم تا از خطر نابودی مصون بماند و از مواهب آنها بی بهره و محروم نباشیم.

*

علت کرامات شیخ رجبعلی خیاط :

مشروح این داستان را شیخ برای کمتر کسی بیان کرده!

اما گاهی به مناسبتی اشاره میکرد :  ((من استادی نداشتم ولی گفتم خدایا این را برای رضایت خودت ترک میکنم و از آن چشم میپوشم تو هم مرا برای خودت درست کن))

فقیه عالیقدر آیت الله سید محمد هادی میلانی به این داستان اشاره نموده و جناب شیخ خود این ماجرا را با آن بزرگوار بازگو نموده اند که:

در ایام جوانی دختری رعنا و زیبا از بستگان دلباخته ی من شدو سرانجام در خانه ای خلوت مرا به دام انداخت،با خود گفتم:

(( رجبعلی خدا میتواند تو را خیلی امتحان کند بیا یک بار تو خدا را امتحان کن و از این حرام به خاطر خدا صرف نظر کن.سپس به خداوند عرضه داشتم:

خدایا من این گناه را برای تو ترک میکنم تو هم مرا برای خودت تربیت کن))

(ظاهرا این واقعه در سن 23 سالگی شیخ اتفاق افتاده.)

آنگاه دلیرانه همچون یوسف در برابر گناه مقاومت میکند.

این پرهیز از گناه موجب دانایی و بصیرت شیخ گردید

 و دیده ی برزخی او روشن شد و برخی اسرار برای او کشف گردید

از شیخ نقل شده است که :

روزی از چهارراه مولوی و از مسیر خیابان سیروس به چهارراه گلوبندک برگشتم فقط یک چهره ی آدم دیدم.

((از کتاب کیمیای محبت))

2468

معلم پای تخته داد می‌زد،

صورتش از خشم گلگون بود و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان

ولی آخر کلاسی‌ها لواشک بین خود تقسیم می‌کردند،

و آن یکی در گوشه‌ی دیگر جوانان را ورق می‌زد.

دلم می سوخت به حال او که بی خود های و هو می کرد

و با آن شور بی پایان ٬ تساویهای جبری را نشان می داد

معلم با خطی خوانا به روی تخته‌ای کز ظلمتی تاریک غمگین بود،

 تساوی را چنین بنوشت: یک با یک برابر است.

از میان جمع شاگردان یکی برخاست،

 «همیشه یک نفر باید به پا خیزد»،

به آرامی سخن سر داد : «تساوی اشتباهی فاحش و محض است.»

نگاه بچه‌ها ناگاه به یک سو خیره گشت و معلم مات بر جا ماند

و او پرسید: اگر یک فرد انسان واحد یک بود،  آیا باز یک با یک برابر بود؟!

سکوت مدهشی بود و سوالی سخت. معلم فریاد زد: آری برابر بود!

و او با پوزخندی گفت: اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

 آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود

 و آنکه قلبی پاک و دستی فاقد  زر داشت پایین بود،

 اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

 آنکه صورت نقره گون چون قرص مه می داشت بالا بود

و آن سیه چرده که می نالید پایین بود؟!

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

این تساوی زیر و رو می‌شد.

حال می‌پرسم: یک اگر با یک برابر بود، نان و مال مفت‌خواران از کجا آماده می‌‌گردید؟

یا چه کس دیوار چین‌ها را بنا می‌کرد؟

یک اگر با یک برابر بود

 پس که پشتش زیر بار فقر خم می‌شد؟ یا که زیر ضربه شلاق له می گشت؟

معلم ناله آسا گفت:

بچه ها٬ در جزوه‌های خویش بنویسید:

 که یک با یک برابر نیست.

حقیقت این است که هرچه بگوییم خسته شده ایم و بریده ایم. اسلام دست از سر ما بر نمی دارد. ماباید بمانیم و کاری را که می خواهیم. انجام بدهیم. همیشه باید مشغول یک کلمه باشیم.و آن (( عشق)) است. اگر عاشقانه با کار پیش بیایی به طور قطع بریدن و عمل زدگی و خستگی برایت مفهومی پیدا نمی کند...

 شهیدمحمد ابراهیم همت